Dzień 3

Trzeci dzień wycieczki rozpoczyna się bardzo wcześnie, dzwoni telefon na pobudkę. Szybkie mycie, ubieranie i idziemy na zbiorkę w recepcji, gdzie na każdego czeka śniadanko na drogę, zapakowane w pudełeczka. Każdy z wycieczkowiczów zgodnie z sugestią Doroty wziął sobie poduszkę aby odespać tą zbyt krótką noc. Jest jeszcze ciemno kiedy wyjeżdżamy z Asuanu. Póki ciemno za oknami, to niewiele widać, więc pogrążamy się w drzemce. A po dłuższym czasie zaczyna świtać, wschodzi słońce nad pustynią. Jedziemy pustą drogą wśród bezkresnej pustyni, gdzie niegdzie jakieś pagórki, a poza tym tylko piach. Ale ten wschód słońca to niesamowity widok, wyłaniające się promienie zza bezkresnego horyzontu. Droga do Abu Simbel jest dość długa, to 320km od Asuanu, ale czas tutaj szybko płynie, ponieważ wciąż jesteśmy ciekawi nowych widoków za oknami, nie chcemy nic przegapić.

Dojeżdżamy do Abu Simbel. Nasz egipski przewodnik idzie kupić bilety dla całej grupy. Abu Simbel to najpiękniejsza i robiąca chyba największe wrażenie budowla - dzieło faraona najbardziej ekscentrycznego w dziejach Egiptu. Dwie świątynie - większa Ramzesa II i mniejsza jego żony, Nefretari wykuto w skałach 3200 lat temu. Fasada świątyni Ramzesa składa się z 4 gigantycznych posągów faraona siedzącego na tronie. Każdy z tych kolosów mierzy 20m wysokości. Są to największe posągi jakie przetrwały w Egipcie. Świątynia została zbudowana tak, aby promienie słoneczne docierały do sanktuarium 2 razy w roku - w dniu urodzin Ramzesa i w rocznicę jego koronacji. Obie świątynie leżą u brzegów jeziora Nasera, co stwarza jeszcze lepszy klimat tego miejsca. Obie świątynie robią niesamowite wrażenie nie tylko z zewnątrz, ale i we wnętrzu jest co oglądać. Na ścianach plaskorzeźby przedstawiające obrazy z mitologii egipskiej, ogromne kolumny na których wspiera się sklepienie świątyni. Są też małe boczne kaplice do których wiodą kręte korytarze. Budowa wielkiej tamy asuanskiej zagroziła obu świątyniom. Aby uratować zabytki przed zalaniem wodami sztucznego jeziora Nasera, wyrwano je z góry, pocięto na bloki (łącznie ważyły 15 tysięcy ton), a następnie przeniesiono na specjalnie usypane 200-metrowe wzgórze, 2km od brzegu jeziora. Tym skomplikowanym przedsięwzięciem kierowal słynny archeolog profesor Kazimierz Michałowski. Wszystko się udało, tylko promień słońca spóźnia się o jeden dzień.

Mamy też trochę czasu na robienie zdjęć, trzeba uwiecznić swoją obecność w tym magicznym miejscu. Kończy się nasz pobyt w Abu Simbel, niedługo ruszamy z powrotem do Asuanu, gdzie czeka na nas statek i dalsza podróż.

Na statek docieramy około 13 w sam raz na obiad. Jemy obiad a statek rusza w drogę, w dół Nilu. Natępny przystanek to będzie Kom Ombo. Między czasie możemy podziwiać krajobrazy wzdłuż Nilu. Oczywiście wszędzie jest bardzo zielono, życie bujnie się rozwija u brzegów tej życiodajnej rzeki. Przy brzegu rosną liczne palmy, widać pola uprawne na których ciężko pracują egipscy rolnicy. I jest to tradycyjne rolnictwo, bez żadnych urządzeń mechanicznych. Widzimy jak rolnicy orzą swoje poletka przy pomocy pługów ciągniętych przez bydło. Wzdłuż brzegu widzimy jadących na osiołkach mieszkańców. Ich domy to raczej lepianki, zrobione z cegły mułowej, przykryte trzciną, bez okien, a wokół domów biegające ptactwo, kozy i małe dzieci. To tak jakbyśmy się cofnęli przynajmniej 2 tysiące lat wstecz. Jakby życie tych ludzi zatrzymało się w zamierzchłych czasach. Pod jednym dachem żyja całe klany rodzinne, bo tak jest taniej. Płyniemy sobie, oglądamy ten inny świat leżąc na leżaczkach, rozkoszując się ciepłym słońcem i egipskim piwem Sakkara. A Nilem płyną i inne statki wycieczkowe, jest ich mnóstwo, czasem robi się prawdziwy traffic jak na autostradzie. Jako, że plyniemy słynną rzeką Nil spodziewamy się zobaczyć krokodyla, ale Dorota wyprowadza nas z błędu - krokodyli już w Nilu nie ma. wiecej...

Zobacz także: Galeria Zdjęć, Filmy, Książki, Wycieczki